Recenzje po występach Tadeusza Szlenkiera w roli Pinkertona na deskach Staatstheater Nürnberg

„…Tenor we włoskim repertuarze, lśni na scenie, nadając nudnej postaci Pinkertona trochę wigoru, wykorzystując przy tym wiele patosu i werwy. Powinien nagrać swoją wspaniałą arię z trzeciego aktu Addio fiorito asil (…), która stanowi bardzo wyrazisty akcent (…) – współczucie wygląda jednak inaczej.”
Opera Point

„…Potężny i dynamiczny: Tadeusz Szlenkier”
Infranken.de

„…Wspaniały polski tenor Tadeusz Szlenkier o sprawdzonym pucciniowskim wigorze nie otrzymał takich szans [jak Barno Ismatullaeva – LWM]. Reżyserka podważa jego rolę podwójnie, szczególnie wtedy gdy macho z przeszłości przemienia się w tchórza z teraźniejszości i płaczliwym tonem wysyła swoją blond wybrankę, wredną modelkę, do sprzątania własnego gruzowiska.”
Die deutsche Bühne